Çöndərdi öz rüxsarini

Gördi dörd ay dan sora konlüm gözəl dildarini

Duşdi qəlbə ki gəlib dərman edə bimarini

Üşdi canim suye canan bi dəlil o bi derəng

Ta ayan etsin ona bu muddətin əsrarini

Səslədi külle vucudum dilbəri ta soyləsin

Bu neçə ayda ona xatir yazan əşarini

Baxmadi ta ki görə kimdi ğururun sindirir

əzdi şoqo zoqumi çondərdi öz ruxsarini

geşdi biqanə yanimnan eylə bir ki mən yoxam

basdi axirda mənim qəlbimə nifrət xarini

eybi yox ki saymadi məcnuni öz leylasi da

yandirar bir gun mənim ahim onun gulzarini

Şair : Vəhid Şokrzadə

چوندردی اُؤز روخسارینی

گؤردی دُورد آی دان سُورا کُونلوم گوزل دیلدارینی

دوشدی قلبه کی گلیب درمان اِئده بیمارینی

اوشدی جانیم سوی جانان بی دلیل و بی درنگ

تا عیان اِئتسین اُونا بو موددتین اسرارینی

سَسله دی کولِّّ وجودوم دیلبری تـا سویله سین

بو نئچه آی دا اُونا خاطیر یازان اشعارینی

باخمادی تا کی گُوره کیمدی غرورون سیندیریر

عَزدی شوق و ذوقومی ، چُوندردی اُؤز روخسارینی

گئشدی بیگانه یانیمنان اِیله بیر کی من یُوخام

باسدی آخیردا منیم قلبیمه نیفرت خارینی

عیبی یُوخ کی سایمادی مجنونی اُوز لیلاسی دا

یاندیرار بیر گون منیم آهیم اُونون گولزارینی

شاعیر : وحید شکرزاده